W tego typu bateriach jedną elektrodę stanowi promieniotwórczy izotop, a płytka półprzewodnikowa — drugą. Ale płytka bez przerwy bombardowana promieniowaniem jonizującym z czasem ulega uszkodzeniu. Aby mogła wytwarzać energię tak długo, jak długo istnieje izotop, musi być odpowiednio duża. I dlatego dotąd rozmiar tych urządzeń był podstawowym problemem inżynierów.
Technicy Uniwersytetu Missouri wykorzystali jednak nowy materiał (ciekły półprzewodnik), który pozwolił im zminiaturyzować całe ogniwo i sprawić, że będzie działało bardzo długo. Półprzewodnikowa płytka nie ulega bowiem uszkodzeniu. Co najlepsze, daje to możliwość radykalnego zmniejszenia wymiarów baterii. Może się niebawem okazać, że może być ona cieńsza niż ludzki włos.
Nie ma na razie planów wprowadzenia bateryjki do seryjnej produkcji oraz wykorzystania w inny komercyjny sposób jednak za kilka lat może się okazać, że np. będziemy wymieniali laptop bo się zestarzeje a bateria pozostanie ta sama.
