Ministrowie resortów zajmujących się energetyką krajów położonych w rejonie Morza Północnego podpisali porozumienie w sprawie rozwoju morskiej sieci elektroenergetycznej – poinformował Dziennik Gazeta Prawna.
Szefowie resortów energetyki Belgii, Danii, Francji, Holandii, Irlandii, Luksemburga, Niemiec, Norwegii, Szwecji oraz Wielkiej Brytanii zgodzili się na współpracę w celu identyfikacji i eliminacji barier utrudniających transgraniczny handel energią elektryczną. To kolejny krok w kierunku stworzenia jednolitego rynku energii elektrycznej w Europie.
Będzie to też pierwsza międzynarodowa sieć elektroenergetyczna zaprojektowana również z myślą o energii z odnawialnych źródeł energii o zmiennym charakterze. Przypomnijmy, że do 2020 roku UE chce aby 20% energii elektrycznej pochodziło z OZE.
Podmorska sieć, której koszty szacuje się na ponad 30 mld euro ma być sfinansowana zarówno z pieniędzy podatników jak i inwestycji prywatnych, głównie firm energetycznych i operatorów sieci przesyłowych. Koncerny energetyczne budują bądź planują budowę u wybrzeży Europy elektrowni wiatrowych o mocy 100,000 MW, co odpowiada 10% europejskiego zapotrzebowania na energię elektryczną. Budowa elektrowni morskich jest droższa od projektów lądowych, ale są one wydajniejsze, gdyż nad morzem wiatr jest silniejszy i wieje częściej.
Jednak zanim północnomorska sieć będzie mogła dystrybuować energię odnawialną, 34 istniejące obecnie połączenia HVAC (prądu zmiennego wysokiego napięcia – ang. high-voltage alternating current) między sąsiadującymi krajami będą musiały zostać zmodernizowane, kosztem ok. 3 mld euro. Według szacunków Greenpeace inwestycja wymaga również zbudowania lub modernizacji 17 połączeń HVDC (prądu stałego wysokiego napięcia – ang. high voltage direct current) kosztem ok. 16 mld euro oraz nawet do 11 nowych połączeń dalekobieżnych supersieci HVDC, kosztem około 100 mld znacznie więcej niż ministrowie państw UE zgodzili się wydać w czasie wcześniejszych ustaleń.
Dziennik Gazeta Prawna, spectrum.ieee.org
