Ogromna część energii bo ok.. 90proc. jest sprzedawana w kontraktach dwustronnych, a ich zasady znane są naprawdę nielicznym ponieważ nie są one jawne lub są ustalane jdnostroni przez sprzedających energię w ramach przetargów. Oczywiści część transakcji odbywa się na giełdzie, ale jest to zaledwie 1,8proc., a ich zasady musze być zatwierdzane przez Komisję Nadzoru Finansowego i są jawne dla wszystkich.
Co więcej nie zdefiniowano ustawowo kategorii odbiorców wrażliwych, co powoduje znaczne kłopoty w oszacowaniu wielkości grupy do której ma trafić wsparcie. Wszystko to skutkuje brakiem systemu wsparcia finansowego skierowanego do najuboższych.
Wiedza odnośnie możliwości zmiany operatora energetycznego jest znikoma. Wszystko potęguje niewielka aktywność sprzedawców energii w docieraniu ze swoją ofertą do odbiorców indywidualnych.
Dużym problemem przy podejmowaniu decyzji o zmianie sprzedawcy jest brak możliwości zagwarantowania klientowi, że zawarta umowa będzie kompleksowa, a płatność będzie odbywać się na podstawie jednej faktury. Rozwiązanie tego problemu wyszło by naprzeciw oczekiwaniom potencjalnych klientów, dla których zmiana sprzedawcy nie powinna przysparzać problemów. Do tego jednak potrzebne jest rozpoczęcie prac parlamentarnych nad nowelizacją ustawy Prawo energetyczne.
Kolejny problem stanowi brak jednego wzorca umowy dystrybucji energii elektrycznej, dzięki któremu można by szybko i efektywnie podejmować zmiany dostawców energii elektrycznej z pominięciem długotrwałych negocjacji, jak to się odbywa do tej pory.
Na obecną chwilę nie jest możliwe uwolnienie rynku energii dla odbiorców detalicznych w sposób, który zadowalałby zarówno sprzedawców jak i ich kontrahentów.
