100 lat po pierwszym zaobserwowaniu zjawiska nadprzewodnictwa w 1911 r. zespół badawczy z Oxfordu odkrył, że właściwości nadprzewodzące w materiale, który nadprzewodnikiem nie był, pojawiają się w nim dzięki zastosowaniu silnej wiązki światła lasera.
„Wykorzystaliśmy światło, aby zamienić zwykły kabel instalacyjny w nadprzewodnik” – mówi profesor Andrea Cavalleri z wydziału fizyki Uniwersytetu w Oxfordzie. „Doświadczenie było bardzo ekscytujące, lecz pojawia się pytanie: czy możemy podnieść temperaturę materiału do dowolnej wartości i zrobić z niego nadprzewodnik?”
Wykorzystany materiał jest blisko powiązany z superprzewodnikami bazującymi na tlenku miedzi, w którym ułożenie i zachwianie elektronów nie wykazuje właściwości nadprzewodzących.
Nadprzewodnictwo opisuje fenomen, gdzie prąd elektryczny ma możliwość transmisji w przewodniku przy zerowej rezystancji materiału – materiał jest idealnym przewodnikiem nie powodującym strat energii.
„Wykazaliśmy, że przewodnik i nadprzewodnik nie są aż tak bardzo różnymi stanami przewodnictwa w tych materiałach. Aby zaszło zjawisko nadprzewodnictwa wystarczy jedna milionowa sekundy (μs)” – mówi profesor Andrea Cavalleri.
Postęp w tej dziedzinie niezwłocznie otwiera nowe drogi skutecznej kontroli wymuszania nadprzewodnictwa w tej klasie materiałów. Materiały wykazujące właściwości nadprzewodzące zostały odkryte w 1986 r.
