Postępujące zmiany klimatyczne i negatywny wpływ energii z paliw kopalnych na środowisko skłoniły Komisję Europejską do wprowadzenia dyrektyw dotyczących efektywności wykorzystania energii oraz polityki energetycznej. Przejście na technologie redukujące szkodliwe emisje oraz sięgnięcie po paliwa alternatywne poprzez wykorzystanie układów sieci cieplnych (ang. District Heating, DH) przyczyni się do tego, że kogeneracja (ang. Combined Heat and Power, CHP) wraz z DH znacząco wpłynie na możliwość osiągnięcia celów UE na 2020 r. Pozycję DH umocni również możliwość generowania energii ze źródeł odnawialnych jako głównej alternatywy dla paliw kopalnych.
Nowa analiza globalnej firmy doradczej Frost & Sullivan pt. European Combined Heat and Power for District Heating Market (Europejski rynek CHP na potrzeby komunalnych układów sieci cieplnych) wykazuje, że przychody tego sektora w 2012 roku wyniosły 482,5 mln EUR. Szacuje się, że do roku 2019 wartość ta wzrośnie do 1 025,3 mln EUR, przy średniej rocznej stopie wzrostu (ang. Compound Annual Growth Rate, CAGR) 11,4%. W większości krajów europejskich na rozwój rynku wpłynie wzrost liczby zamówień na systemy DH.
Europa notuje już stopniowe, choć niewielkie postępy w zakresie rozwoju technologii oraz łańcucha dostaw w kierunku osiągnięcia efektywności energetycznej poprzez zastosowanie systemów CHP-DH. Jednak dla wsparcia tych działań potrzebne jest wprowadzenie zdecydowanej polityki i odpowiednich zmian regulacyjnych.
– Zarówno Międzynarodowa Agencja Energetyki oraz najnowsze badania państw członkowskich w zakresie Dyrektywy w sprawie kogeneracji wskazują DH jako obszar rozwoju w segmencie CHP. Jednakże dla zapewnienia szybkiego rozwoju technologii CHP-DH w Europie potrzebna jest reforma zarówno polityki dotyczącej CHP, jak i systemu podatkowego oraz rynku energii elektrycznej, a także nowe zasady handlu – stwierdzają analitycy Frost & Sullivan.
Dla przyspieszenia wprowadzenia CHP-DH w Europie kluczowe znaczenie ma także rozwój technologiczny, gdyż międzysystemowe połączenia z sieciami energetycznymi mogą zapewnić systemom CHP-DH rezerwowe zasilanie w okresach konserwacji czy przestojów. Z drugiej jednak strony wysokie nakłady inwestycyjne i okresy spłaty wynoszące od 5 do 7 lat mogą zniechęcić przedsiębiorstwa energetyczne do natychmiastowego inwestowania w budowę bardziej efektywnych sieci. W niektórych krajach może to opóźnić budowę elektrociepłowni CHP-DH.
– Niemniej jednak państwa, które posiadają dobrze działające sieci, takie jak Niemcy, Francja i Holandia, staną sie najważniejszymi rynkami dla rozwoju CHP-DH. Polska i Niemcy już teraz dostarczają największą ilość ciepła na potrzeby ciepłownictwa komunalnego. Przewiduje się, że w przyszłości najszybsze tempo rozwoju DH będzie można zaobserwować w Austrii i we Włoszech – zauważają analitycy Frost & Sullivan.
Źródło: Frost & Sullivan
