Według Frost & Sullivan rynek ten wykazuje ogromne możliwości rozwoju i do 2019 r. osiągnie przychody na poziomie 19 miliardów USD
Rosnące niedobory wody, powodowane szybkim tempem industrializacji i urbanizacji, wygenerowały ogromne możliwości wzrostowe dla rynku technologii odsalania wody. W sytuacji coraz częstszych i bardziej dotkliwych susz, odsalanie wody morskiej przekształci się ze środka doraźnego w rozwiązanie długoterminowe. Powstanie ekonomicznych i zrównoważonych rozwiązań pozwoli dostawcom technologii wykorzystać biznesowo ten ogromny potencjał.
Według nowej analizy Frost & Sullivan, globalnej firmy doradczej, pt.: „Analiza globalnego rynku odsalania wody morskiej”, (Analysis of Global Desalination Market) wynika, iż rynek ten osiągnął w 2015 r. przychody na poziomie 11,66 mld USD i szacuje się, że liczba ta wzrośnie w 2019 r. do 19,08 mld USD. W 150 krajach na całym świecie pracuje obecnie ponad 17 000 zakładów odsalania wody morskiej i oczekuje się, że do roku 2020 liczba ta podwoi się.
– Świadome ekologicznie kraje w Europie i obu Amerykach niechętnie korzystają z technologii odsalania ze względu na ich niekorzystny wpływ na wodę morską. Ekologiczne systemy odsalania, które nie wykorzystują środków chemicznych, będą bardzo dobrze przyjęte w wielu miastach tych regionów – uważa Vandhana Ravi, konsultantka Frost & Sullivan ds. środowiska i technologii budowlanych.
Chociaż zakłady odsalania słonej wody powstają obecnie w Stanach Zjednoczonych, Indiach, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Arabii Saudyjskiej i Meksyku, w innych dotykanych klęską suszy krajach przyjęcie tego typu rozwiązań jest powolne. Brak wsparcia regulacyjnego w wielu regionach ogranicza tempo przyjęcia tych technologii.
Ponadto, proces odsalania jest bardzo kosztowny i generuje zanieczyszczenia. Termiczna technologia odsalania zużywa duże ilości energii i uwalnia znaczne ilości solanki, która odprowadzana jest z powrotem do zbiorników wodnych, co ma ogromny wpływ na środowisko naturalne. Do czasu stworzenia odpowiedniej technologii, która definitywnie rozwiąże ten problem, utylizacja solanki pozostaje najważniejszym wyzwaniem.
– Nanorurki węglowe, dejonizacja i zawierające akwaporyny membrany biomimetyczne to tylko niektóre z nowych rozwiązań, dzięki którym odsalanie wody morskiej stanie się nieodzownym elementem gospodarki wodnej. Innowacje takie jak membrany ceramiczne i polimerowe, ukierunkowane na redukcję kosztów operacyjnych, utorują drogę technologii odsalania jako praktycznego rozwiązania pozwalającego uporać się z problemem niedoboru słodkiej wody – dodaje Ravi.
Źródło: Frost & Sullivan
